‘Zorgen voor een plek waar peuters zich kunnen ontwikkelen’

Cd-s9PwWIAEf9wz
‘Kan niet bestaat niet. Eerst proberen’, is haar credo. Een lijfspreuk die als een rode
draad door het leven van manager-bestuurder Ingrid van den Bunder (51) loopt. Ze deed de Hotelschool in Heerlen, waar ze ook haar echtgenoot Hans leerde kennen. Nieuwe dingen aanpakken, projecten vanaf de grond opbouwen, uitdagingen aangaan, Ingrid deed het in de horeca, maar ook binnen Peuterspeelzaalwerk Heerlen.

Na drie jaar werken in Zwitserland kwam het paar van den Bunder weer terug naar Nederland. “We hebben er een heel mooie tijd gehad. Hans had de leiding in het klassieke restaurant op de eerste verdieping. Ik had de leiding in het restaurant op de begane grond, waar men bijvoorbeeld snel een hapje kon eten voor aanvang van de voorstelling in het naastgelegen Schauspielhaus. Ondanks dat het hard werken was, wilden we er wel blijven, maar het was iedere keer een heel gedoe om de vergunning te krijgen.”
Weer in Nederland werd Ingrid de eerste vrouwelijke chef de rang in het restaurant van kasteel Wittem. Later maakte ze de overstap naar Bohemen Resort HoogVaals (het huidige Landal Green Park Hoog Vaals) waar ze meewerkte het restaurant- en recreactiegedeelte in het park op poten te zetten. “Zo’n groot project vanaf de grond opbouwen, dat vind ik een uitdaging.”

Kwaliteiten
Omdat ze beiden in de horeca werkten en dat niet goed te combineren was met een gezin, hield Ingrid op met werken toen haar oudste zoon werd geboren. “Ik heb er bewust voor gekozen thuis bij de kinderen te blijven. We verhuisden naar Heerlen en onze dochter ging er naar de peuterspeelzaal, waar ik uithielp als vrijwilliger. Ook zat ik in het bestuur van twee peuterspeelzalen en ging ik de eenjarige opleiding Leidster Kinderopvang Centrum aan het Arcus College in Heerlen doen. Uiteindelijk ben ik als clustermanager binnen het peuterspeelzaalwerk aan de slag gegaan. Werken in de kinderopvang was goed te combineren met mijn gezin en ik ontdekte, dat de kwaliteiten die ik nodig had binnen de horeca ook heel goed te gebruiken waren in het peuterspeelzaalwerk.”

Bouwhelm
Ingrids taken binnen PWH zijn heel divers. Haar portefeuille omvat Marketing, Communicatie en Innovatie. Maar ook houdt zij zich onder andere bezig met het Huisvestingsbeleid, de BMV’s, de werving en plaatsing van doelgroepkinderen in Heerlen, de coördinatie en beleid JOGG (Jongeren op Gezond Gewicht), een project in de gemeente Heerlen waar PWH zich bij heeft aangesloten en de coördinatie en het beleid met betrekking tot Voorlezen, Laaggeletterdheid en Cultuureducatie vallen onder Ingrids verantwoordelijkheid. “De ene keer regel ik de boeken voor het Voorleesontbijt of zit ik met wethouder, gemeente,bestuurders of onderwijs om de tafel, de andere keer loop ik met een bouwhelm op mijn hoofd over het bouwterrein en mag ik de voortgang van de bouw van een nieuwe Brede maatschappelijke Voorziening bekijken. Juist die diversiteit, maar ook het feit dat overal aan gedacht moet worden in zo’n bouwproces, vind ik geweldig. Van de deurklink en toiletten tot de inrichting van de nieuwe werkplek van de leidsters, waarin het van groot belang is dat het een plek wordt waar de leidsters zich prettig voelen en waar de peuters zich thuis voelen en waar ze zich ten volle kunnen ontwikkelen.”

Communicatie
Die zorg en ook gastvrijheid lopen als een rode draad door Ingrids leven, zowel zakelijk als privé. In haar vrije tijd leest ze graag, is sport een noodzakelijk kwaad, volgens eigen zeggen, maar is koken voor gasten de bezigheid waar haar hart ligt. “Familie of vrienden ontvangen en ze een heerlijke maaltijd voorzetten, daar geniet ik van. En zo werkt het ook bij PWH, door allerlei zaken die soms indirect met peuters te maken hebben, zorg ik voor een prettig klimaat binnen de organisatie, met communicatie als verbindende factor.
Juist die communicatie heeft door de jaren heen een vlucht genomen. Ineens waren er veel meer mogelijkheden om te communiceren dan alleen met een papieren nieuwsbrief”, weet Ingrid, “en van die mogelijkheden werd ik wel enthousiast en heb er gebruik van gemaakt. We communiceren inmiddels via social media, zoals twitter, facebook en LinkedIn, er is een website en we versturen digitale nieuwsbrieven naar leidsters en ouders. Ook is er nu al een tijd een Centrale Ouder Raad actief. Verschillende manieren om zowel intern en extern te communiceren, zaken die indirect met de peuters hebben te maken, maar die leiden tot een nog sterkere organisatie en dat komt de peuters, leidsters en ouders, ten goede.”

Picknicken in het theater
Het ‘kan niet bestaat niet’ principe komt in al die projecten nogal eens naar voren. Een van die projecten waar Ingrid zich met volledige overgave in stortte, was het 10-jarig bestaan van PWH in 2013. Het was Ingrids plan om het jubileum te combineren met het Voorleesontbijt, waaraan ieder jaar uitgebreid aandacht wordt besteed in de peuterspeelzalen. De plek waar dat moest plaatsvinden? Het Heerlense theater. Het kostte vele telefoontjes, mails en gesprekken, maar op 23 januari zaten er zo’n 700 peuters en hun ouders te picknicken in de schouwburg en genoten de peuters en volwassenen van een gevarieerd programma, waarin werd voorgelezen en waarin de felicitaties klonken. “Het is allereerst de uitdaging om zo’n evenement voor elkaar te krijgen, daarnaast vind ik het een sport om verschillende organisaties erbij te betrekken. Zoals in dit geval onder andere het Arcus College, de afdeling Horeca die voor heerlijke ontbijtpakketjes hadden gezorgd.”

Twijfel
Toen de mogelijkheid ter sprake kwam dat de vijf managers ook de bestuurlijke taken zouden gaan vervullen, was er even twijfel. “Niet omdat ik niet van nieuwe uitdagingen houd, want dan had ik natuurlijk meteen ‘ja’ gezegd. Maar dat moment van twijfel kwam vooral doordat ik me realiseerde welke verantwoording het met zich meebrengt. Nu we een tijdje op weg zijn en er al een aantal mooie resultaten zijn geboekt, sterkt me dat. Maar ik ben wel bewuster met de verantwoordelijkheid bezig. Niet vreemd ook, het gaat niet alleen om 700 peuters, maar ook om een grote groep medewerkers. Van die verantwoording ben ik me heel erg bewust.”

Grote sprongen
De toekomst brengt veranderingen met zich mee, weet Ingrid. “En het hangt deels van het beleid van de gemeente af welke kant we op gaan: richting de kinderopvang, of met de 0-groep waar we al een pilot mee draaien richting het onderwijs. De tijd zal het leren. Die tijd en energie van ‘bedenken hoe het misschien zou kunnen gaan’ stop ik liever in de organisatie, want we kunnen nog op zoveel manieren innoveren Vooruit kijken en anticiperen op wat de toekomst ons biedt of van ons vraagt en vooral de focus blijven leggen op continue kwaliteit. PWH heeft al enorme sprongen gemaakt, maar we weten allemaal, stilstand is achteruitgang. Mijn wens is dat we in beweging blijven, dat we bestaande praktijken daar waar nodig durven los te laten en ons verplaatsen in de jonge ouders van nu.”

Reageren is niet mogelijk