Waar zijn Jozef en Maria?!

DSC_3998“Wij doen onze gloeiende best”, beweert de jongeman, terwijl hij druk bezig is in de keuken. Hij bakt cake, braadt de kip en serveert erwten en wortelen uit een potje. Ook in het midden van het lokaal doet een groepje peuters zijn gloeiende best. Zij versieren kleine kerstbomen met slingers en ballen. Welkom in peuterspeelzaal Klimmen waar deze morgen vaste kracht Sandra Kleinman en vrijwilliger Jacqueline Meyer voor de kerstsfeer zorgen.

In de keuken wil het met het toetje maar niet vlotten. De peer die bereid zou worden, laat op zich wachten en uiteindelijk wordt het gerecht van het menu geschrapt. Ook de peuters die de kerstbomen versieren hebben het zwaar. De een wil rood, de ander paars. Gelukkig zijn er meerdere bomen. En als het daar niet bij lukt, hang je de ene bal die jij zo heel erg mooi vindt toch gewoon in de grote kerstboom van de juf. De kerstsfeer zit er al goed in, met kerststress en al. Hoewel dat hier wel meevalt in peuterspeelzaal Klimmen. Want lukt het niet met de versieringen, begin je toch gewoon opnieuw. Geen probleem.
Het tijd om op te ruimen. Een hele klus, maar die wordt geklaard door allemaal de handen uit de mouwen te steken. Als alles op z’n plek ligt, verzamelen de peuters zich op de banken rondom de verteltafel van de juf. Op die tafel staat een kerststal. Maar waar is Jozef, en waar is Maria? Ook zijn er geen herders of schapen. De kerststal is helemaal leeg. Niemand kijkt er vreemd van op dat de stal leeg is. Zou het de bedoeling zijn? Die vraag wordt nog niet meteen beantwoord. Want eerst mag de helper van de juf de foto’s van alle peuters klaarleggen. Iedereen wordt begroet ‘goedemorgen lieve kindjes’ en dan mogen eerst de meisjes hun foto ophangen. ‘Ben jij een meisjes?’ vraagt de juf, waarop de jongedame met haar hoofd knikt. ‘Hij is ook een meisje’, roept één van de peuters, maar híj schudt heftig zijn hoofd. Nee, nee, híj is een jongen en dat weet híj heel goed. Als alle foto’s ophangen, wordt de morgen even doorgenomen. Welke dag is het? Hoe is het weer? Wat hebben we al gedaan? En wat gaan we nog doen?

Dan buigt juf Sandra zich naar de kerststal. Ze haalt ergens een beeldje vandaan, het is een engeltje en dat engeltje is op zoek naar Jozef en Maria. “Ik moet Maria iets vertellen”, verklapt het engeltje aan de kinderen. “Maria krijgt een kindje, en dat mag ik haar en Jozef gaan zeggen.” Het thema zo vlak voor kerst  is ‘Hoera een baby’, en de lege kerststal hoort bij het thema. “Iedere dag vertel ik een klein stukje van het verhaal”, legt juf Sandra uit. Vandaag dus over de engel en Jozef en Maria. Zo komt er iedere dag een stukje van het verhaal bij en ook verschijnen er steeds meer figuren in de kerststal, totdat het hele kerstverhaal is verteld en staat uitgebeeld.” De peuters luisteren met open mond, ze wijzen om de engel te helpen om Jozef en Maria te vinden en aan het eind van het verhaal is het even stil. Een jongeman slaakt een diepe zucht. Zou het kerstverhaal zo’n indruk op hem hebben gemaakt? Maar wat blijkt, hij heeft trek, de appels en sinaasappels die al liggen te wachten om geschild te worden, steken hem de ogen uit. Helaas heeft hij twee bordjes van de dagplanning verwisseld, want… eerst moet er nog gewerkt worden. Weer een zucht, maar niet getreurd. De peuter schuift aan de tafel waar ook de anderen al klaar zitten met prikmatten en prikpennen. Het fruit moet nog even wachten, maar des te lekkerder smaakt het straks.

Reageren is niet mogelijk