Vrijwilligerswerk in de Eerste Stap brengt plezier en voldoening

Ze ging naar het speciaal onderwijs, zowel basisschool als voortgezet onderwijs. Werken met kinderen was haar wens, maar de opleiding tot peuterleidster was qua leren helaas niet mogelijk.
Uiteindelijk kwam Monica Wiendels (31) toch waar ze zijn wilde, want sinds drie jaar werkt ze als vrijwilligster in peuteropvang de Eerste Stap Voerendaal
.

“Ik liep al eens stage hier in de Eerste Stap, toen nog in het andere gebouw. Maar na de middelbare school ging ik in een verpleegkliniek werken. Ik maakte de kamers schoon, maar hielp bijvoorbeeld ook bij het eten geven en volgde daarvoor een cursus slikproblemen. Omdat de regels veranderden, mocht dat laatste op een gegeven moment niet meer. Door persoonlijke problemen en problemen op het werk raakte ik in een depressie en zat ziek thuis. In de supermarkt kwam ik Elly van de Eerste Stap tegen. Ze vroeg of ik vrijwilligerswerk in de peuterspeelzaal wilde doen. Ze konden nog wel hulp gebruiken. ‘Jij weet tenminste wat je moet doen’ zei ze, en dat ze me hard nodig hadden. Ik zei meteen ja!”

Monica doet alle voorkomende werkzaamheden. “Ik help bij het knutselen, schil het fruit, was af, noem maar op. Dat wat moet gebeuren, doe ik. Ik vind het heel leuk om met peuters te werken. Je ziet ze opgroeien en zich ontwikkelen. Ik speel met ze en niets is me te gek.” “Een super vrijwilligster,” zegt Wilma die langsloopt.
Rachelle, Monica’s dochter van acht, is aangeschoven. Ze zit op de naastgelegen basisschool en heeft pauze. De diadeem in haar lange blonde haren heeft ze van haar mama gekregen, vertelt ze. En ze is er erg blij mee. Rachelle vertelt honderduit. En dat vindt Monica leuk. “Ik was en ben nogal verlegen. Daarom begrijp ik stille kinderen ook heel goed. Kinderen voelen dat en voelen zich op hun gemak bij mij.”
In haar vrije tijd trekt Monica veel op met haar dochter en gaat ze graag shoppen en leuke dingen doen met haar drie zusjes en neefjes en nichtjes. Ook was ze twaalf en een half jaar lid van de Koninklijke Schutterij Sint Sebastianus Voerendaal. “Ik begon als bordjesdrager, ging trommelen, maar ontdekte dat de pauken beter bij me paste. Later werd ik marketenster. Als lid van de schutterij ben ik ook bij de trouwerij van Willem Alexander en Maxima geweest. Een heel leuke ervaring. De koets reed vlak voor onze neus langs. Ik zag Maxima zwaaien! Nu ben ik geen lid meer, maar ga wel altijd kijken bij evenementen van de schutterij. De schutterij zit nu eenmaal in mijn bloed.”

Voor nu heeft Monica haar dagen goed gevuld met de opvoeding en verzorging van haar dochter en haar vrijwilligerswerk in de Eerste Stap. “Drie dagdelen werk ik nu, maar ik zou best wat meer willen werken. Ik ben nog steeds gelukkig met mijn werk. De collega’s zijn heel attent. Als je jarig bent is er een cadeautje of bosje bloemen. Het werk bracht en brengt me nog altijd heel veel plezier en voldoening!”

Reageren is niet mogelijk