Onder moeders paraplu liepen eens twee peuters

Buiten regent het pijpenstelen. Maar binnen zijn de peuters en juffen op alles voorbereid. Terwijl de 2-jarige peuters tijdens het liedje ‘Onder moeders paraplu’ onder een paraplu door de kring wandelen, staan in het lokaal van de 3-jarigen de tent en het zwembadje midden in de klas opgesteld. Zwembad, zonder water natuurlijk, want dat valt buiten al genoeg uit de lucht.

tent

Welkom in peuterspeelzaal ‘de eerste stap’ in Voerendaal (Cortemich) waar deze morgen in de 2-jarige groep de leidster Elly Heiligers en de vrijwilligers Jacqueline Jaeqx, Judith Hartmans en Jessy Urlings en in de groep met 3-jarige peuters de leidsters Mitrèse Peters en Annie Huis en vrijwilliger Tineke Willems de paraplu zwaaien.

De peuters hebben niet zo heel veel last van het slechte weer van deze morgen. Ze stappen in de trein (stoelen in een rij en de machinist met stuur voorop) en vertrekken naar…ja, waar naar toe? “Naar niemand”, weet de machinist. Hij spettert en sputtert de trein over de rails. “Waar woont niemand dan?” wil de juf weten. “In Duitsland!” zegt de jongeman beslist. Dat is nog een eindje rijden.

Ondertussen zingen de peuters een liedje. ‘De trein die rijdt op wielen, op wielen, op wielen’. “Waar gaat de trein naar toe”, wil de juffrouw weer weten. “Naar oma”, oppert een van de inzittende. Bij oma aangekomen, stapt de hele bups uit en gaat even bij grootmoeder op de koffie. Weer instappen en verder gaat de reis. Ondertussen is er van machinist gewisseld. Fris en fruitig zet deze jongeman de reis voort. Waar de reis nu naar toe gaat, wil de juf weer weten. “Achteruit”, roept de nieuwe machinist. En daar gaat de trein, zo de glijbaan omhoog. Zogenaamd dan, maar dat spel spelen de peuters als geen ander.

Terwijl de 2-jarigen hun reis naar vreemde oorden voortzetten, wordt er aan de ‘andere kant’ van de gang in de verschillende hoeken gewerkt. De peuters zijn druk in de weer met kralen, blokken, boeken, taartjes en puzzelstukken. “We zijn een VVE-zaal, Vroeg- en Voorschoolse Educatie en werken met de methode Speelplezier”, legt juf Mitrèse uit, “deze laatste dagen van het schooljaar even geen thema meer. Nu mogen de peuters vrij spelen.”

Met de zomervakantie voor de boeg, willen de kinderen wel even laten zien hoe dat is, kamperen in een tent. Vier peuters duiken door de opening naar binnen en verschuilen zich lachend achter het tentdoek. Het blauwe zwembadje blijft onbemand. Hoewel, een jongedame treuzelt een beetje, doet een stap richting het blauwe plastic, maar bedenkt zich dan toch. Nee, om in het zwembadje te stappen, moet het toch wat warmer zijn. Ook al staat het binnen.

In het andere lokaal is er inmiddels een paraplu aan te pas gekomen. De peuters weten niet van ophouden. Nog een keer het liedje en nog eens mogen twee peuters onder de paraplu een rondje lopen door de kring. “Zullen we nu nog even mijn lievelingsliedje zingen?” vraagt juf Elly. Maar welk liedje was dat ook al weer? De kinderen denken diep na. De juf helpt. “In de ma…” “Dierentuin”, schalt er een stemmetje door de ruimte.

Terwijl het buiten nog steeds regent, gaat de gezelligheid binnen onverminderd door.

“Gelukkig hebben we vorige week ons uitstapje al gehad”, zegt juf Annie, “want dat zou deze week letterlijk in het water zijn gevallen.”

En gelukkig begint vanaf maandag de zomervakantie pas écht en wat vandaag en morgen valt, valt volgende week niet meer!

Fijne vakantie!

 

Reageren is niet mogelijk