‘Je weet waar je met z’n allen voor werkt’

Alice en Rozan

Ze delen het kantoor, maar voeren andere werkzaamheden uit. Rozan Souren (42) is van de kindadministratie en Alice Huynen (52) is financieel medewerkster bij Peuteropvang Heerlen en Voerendaal.

Alice deed boekhouding aan de meao, werkte 13 jaar bij ABP, kreeg een tweeling en koos ervoor om enkele jaren thuis te blijven. Later werkte ze nog op kantoor bij de Zuid-Limburgse Stoomtrein Maatschappij in Simpelveld. “Maar op rijdagen stond ik ook wel eens in de keuken, draaide een wasje en zwaaide naar de mensen die een ritje gingen maken met de stoomtrein. Heel leuk werk.”

Helaas stopte haar werk daar en vond Alice een nieuwe baan bij de muziekschool in Kerkrade. “Was ik heel blij mee, want ik wilde heel graag voor een stichting werken, liever niets commercieels. Ook hier bij stichting Peuteropvang Heerlen waar ik sinds april werk, zie ik de noodzaak van mijn werk. En ik ben met cijfers bezig, heerlijk vind ik dat.  Hoe drukker hoe beter.”

Hbo-pedagogiek deed Rozan. Ze liep stage bij de buitenschoolse opvang van MIK Maastricht en bleef daar werken. “Op een gegeven moment wilde ik iets anders en werd onderzoeksassistent bij het RIAGG.” Banen als persoonlijk begeleider van kinderen met autisme, korte tijd postbezorger en uiteindelijk weer in de buitenschoolse opvang volgden. “Die laatste kinderopvangorganisatie was kleinschalig en ik werkte er nog enkele uren op kantoor. Een fijne combinatie. Omdat ik die kantooruren daar niet kon uitbreiden, ben ik weer verder gaan kijken. Toen zag ik de vacature van Peuteropvang Heerlen. Het werk op de kindadministratie geeft veel voldoening, vooral als het lukt om een peuter op tijd en op de juiste plek te plaatsen.”

Het contact met kinderen, hun speelsheid en onbevangenheid mist Rozan wel. “Die energie die ik bij de bso nog in de kinderen kon steken, moet ik nu op een andere manier kwijt. Bijvoorbeeld door te hardlopen, lekker buiten in de natuur en frisse lucht.”
Ook Alice schakelt af in de buitenlucht. “Ik wandel lange afstanden. Tijdens zo’n wandeling laat ik alles nog eens de revue passeren en krijg ik ruimte in mijn hoofd.”

Dat hun werk iets toevoegt voor een ander, vinden beide vrouwen belangrijk. Alice: “De sfeer in de organisatie is anders, prettig, alle neuzen staan dezelfde kant op. Je weet waar je met z’n allen voor werkt, namelijk aan de goede start die alle peuters maken richting het basisonderwijs. Daarvoor loop ik graag een aantal stappen harder.”

Rozan geeft toe dat ze die goede start op de basisschool altijd als vanzelfsprekend aannam. “Maar hier bij POVH en POVV heb ik gezien dat dat niet zo is. En vooral hoe belangrijk peuteropvang is, omdat de peuters er in aanraking komen met taal, andere culturen, boeken en kinderen. En hoe belangrijk het is dat kinderen er bezig zijn met gezond eten en drinken en beweging. Het geeft heel veel voldoening om daar mijn steentje aan bij te dragen.”

Reageren is niet mogelijk