‘Ik ben ook verkouden. Heel erg zelfs’

“Au, au”, roept juf Bianca. Ze wilde een peer schillen voor het zieke konijn Snuf. Net op het moment dat ze waarschuwt ‘altijd goed uitkijken, want mesjes zijn scherp’ snijdt ze zich in de vinger. “Au au”, zegt de juf weer. Dit is werk voor de dokter, weten de peuters. Een jongeman neemt de telefoon ter hand en drukt het juiste nummer. Taduu, taduu, daar is de dokter al. Welkom in peuterspeelzaal Ransdaal, waar deze ochtend het thema ‘ziek’ is en waar vaste kracht Bianca Grooten, vervangend leidster Suzanne Wijns en vrijwilliger Paula Habets de pleisters plakken.

DSC_3053

Dokter Suzanne kijkt naar de vinger van juf Bianca. “Daar moeten we iets aan doen”, zegt ze beslist. Vol verwachting kijken de peuters naar wat de dokter uit de dokterstas haalt. Een rolletje verband dat om de vinger van de juf wordt gedraaid. “Het doet nog een beetje pijn”, zegt de juf, “maar met dit verband er om heen, gaat het al een stuk beter.” Toch krijgt de juf voor alle zekerheid een spuitje. “Dan gaat het nog sneller over”, weet de dokter. De juf is een beetje bang voor de spuit. Maar dat hoeft niet, weet één van de peuters. Hij heeft een dag van te voren een spuitje gehad ‘en het deed helemaal geen pijn’ zegt hij stoer. Na die woorden durft juf haar arm wel uit te steken. “Maar ik kijk niet”, zegt ze. Voordat ze het in de gaten heeft is het al voorbij.
Gelukkig maar, want Snuf moet zijn peertje eten. Hij voelt zich nog altijd niet zo lekker en hij heeft natuurlijk wel zijn vitaminen nodig. ‘Ik heb buikpijn, au, au au. Ik voel me niet zo lekker, au, au, au’, zingen de peuters. Alle kinderen krijgen een kaartje met daarop afbeeldingen van de zieke Snuf die hoest, naar zijn buik grijpt, de dokter belt, een hoestdrankje slikt en nog veel meer. De juffrouw vertelt een verhaal over Snuf. Ondertussen luisteren de peuters aandachtig, want hun kaartje mag bij het juiste deel van het verhaal op het bord worden geplakt. Voor de juf ook een hele toer, want het verhaal moet natuurlijk wel in de juiste volgorde worden verteld en alle kaartjes moeten aan het eind van het verhaal op het bord hangen. “Poeh, nu weet ik het even niet meer”, zucht de juf. “Over de pillen”, roept een van de peuters en meteen zitten ze weer volop in het verhaal.
Ondertussen heeft juf Paula plastic bakken op een tafel gezet. In de bakken doet ze water. Heel nieuwsgierig komen de peuters dichterbij. Naast de bakken zien ze spuiten liggen. Wat ze daarmee kunnen doen? De juffen doen het voor. Ze trekken water in de spuit en laten zien hoe de peuters het er weer uit kunnen duwen. “Maar wel goed boven de bak!” Nou, dat lukt niet altijd, maar de kinderen hebben al door hoe het werkt. Als volleerde verpleegkundigen vullen ze de spuit en geven zogenaamde spuitjes. “Oh”, wijst een peuter naar een plasje water op de tafel. Maar al snel zijn er meer natte plekken, én natte mouwen. Terwijl de peuters lekker verder kliederen, kabbelen de gesprekjes voort. “Ik ben ook verkouden”, benadrukt een jongedame, “heel erg zelfs!”
Als de verkoudheid toe begint te slaan, wordt het tijd voor de nodige vitaminen, een lekker stukje fruit gaat er na al dat praten over ziek zijn wel in. Maar goed uitkijken met het mes, want dat is scherp. Daar weer juf Bianca alles van!

Reageren is niet mogelijk