Elly Heiligers na bijna veertig jaar met pensioen

Bijna veertig jaar werkte ze als peuterleidster. En nu is het tijd om afscheid te nemen en te gaan genieten van het welverdiende pensioen. “Mentaal was ik al aan het loslaten en afstand aan het nemen. Zo voelt dat afscheid minder abrupt. Vrijdag 13 december neem ik definitief afscheid van peuters, ouders en collega’s. Wat ik het meest ga missen? Het contact met peuters, ouders en collega’s! Maar ik woon midden in Voerendaal en kom iedereen ongetwijfeld nog regelmatig tegen.”

Elly deed als jong meisje aan klassiek ballet, behaalde haar diploma’s coupeuse en middenstand en kwam uiteindelijk via vrijwilligerswerk bij de peuteropvang terecht. “Op het moment dat onze jongste naar de kleuterschool ging, werd het stil in huis. Ik ging onder andere als leesmoeder aan de slag in de basisschool en ook in de peuterspeelzaal deed ik vrijwilligerswerk. Toen er een vacature was voor peuterleidster in de Eerste Stap bedacht ik me geen moment. Ik solliciteerde en werd aangenomen.”

De Eerste Stap is er al vanaf 1972 en werd destijds als stichting opgericht door een bestuur van vrijwilligers. “Er is door de jaren heen veel veranderd, maar ook in de beginjaren waren we al bezig met taal, werkten we met thema’s, observeerden we de kinderen en organiseerden we koffieochtenden voor de ouders. Maar er stond niets op papier. Tegenwoordig zijn we veel bewuster met peuteropvang en de ontwikkeling van peuters bezig. Toch liet ik ook mijn intuïtie spreken, voelde ik dat er iets met een kindje aan de hand was en meestal klopte dat wel. Dat zou ik ook aan alle leidsters mee willen geven. Durf op je gevoel te vertrouwen en verlies de basis niet uit het oog: de kinderen.”

Inmiddels heeft Elly de peuters van de peuters onder haar hoede mogen hebben. “Ik heb genoten van iedere minuut. Dat contact met peuters en ouders ga ik missen. Alle administratie niet,” lacht Elly, “dat was een uitdaging, maar kostte me veel tijd, waardoor ik er thuis nog veel mee bezig was. Vanaf 13 december kan ik helemaal zelf mijn tijd indelen. Allereerst staat er een reis naar Spanje op het programma. Ook ben ik samen met mijn broers en zussen mantelzorger voor onze moeder van 91, liggen er nog heel wat ongelezen boeken in de kast en wil ik meer gaan wandelen. Genoeg te doen, vervelen zal ik me niet. Wat ik me wel realiseer is dat met het pensioen de laatste levensfase aanbreekt. Ik heb er geen moeite mee, maar sta er wel even bij stil en hoop ik dat die fase heel lang duurt!”

Reageren is niet mogelijk