‘De peuters maken mijn dag’

Ruim twintig jaar geleden liep Judith Hartmans door een auto-ongeluk een hersenbeschadiging op. Ze knokte en na twee jaar intensief revalideren liep en praatte ze weer. Inmiddels werkt ze al weer negentien jaar als vrijwilligster in peuterspeelzaal de Eerste Stap Voerendaal. “Ik kan heel veel,” weet Judith, “als ik het maar op mijn manier doe en alles zorgvuldig plan.”

Ze geniet volop van de momenten in de peuteropvang. “Voor het ongeluk deed ik de opleiding toerisme. Na de revalidatie in Adelante, de toentertijd nog Lucaskliniek, ben ik eerst in een bejaardenhuis gaan werken. Er waren voor mij in mijn positie helaas niet veel opties, maar toen ik het peuterspeelzaalwerk ontdekte wist ik: dit is het. Ik had geen ervaring met kinderen. In het begin deed ik natuurlijk wel eens iets fout, maar ik leerde snel. Waarom werken met kinderen zo leuk is?  Er zijn zo veel verschillende kinderen en ze zijn zo puur. Ik sluit ze meteen in mijn hart. Sterker nog, ik sta speciaal voor ze op, zij maken mijn dag. Ook als vrijwilligster kan ik mijn bijdrage leveren aan hun ontwikkeling en kan ik het verschil maken, door aandacht te geven en te helpen daar waar ik kan. Ik zie de kinderen opgroeien, sommige hebben ondertussen hun rijbewijs al of gaan studeren. Soms word ik aangesproken op straat, vooral door moeders die me herkennen.  Ik zie oud-klasgenoten die hun kinderen komen brengen. Er ontstaan veel leuke contacten door mijn werk in de peuteropvang. Ik ben erg sociaal dus dat contact met anderen heb ik nodig. Ik moet kunnen praten en bezig zijn!”

Naast haar werk doet Judith aan sport. “Met name cardio, om mijn conditie op peil te houden. Ik moet mijn energie natuurlijk verdelen. Maar dat lukt heel goed. De toekomst? Ik hoop dit werk nog lang te kunnen doen,” zegt Judith beslist, “dit is mijn therapie. Het voelt heel goed en ik ben veel sterker geworden door dit werk!”

Reageren is niet mogelijk