‘Ook ik als leidster heb me ontwikkeld’

Ze deed als jong meisje aan klassiek ballet, behaalde haar diploma’s coupeuse en middenstand en kwam uiteindelijk via vrijwilligerswerk bij de peuteropvang terecht. Elly Heiligers (65) is inmiddels ruim 35 jaar werkzaam als peuterleidster. “En ik geniet nog iedere dag van mijn werk.”

Ze had een strenge balletlerares. “Het bloed stond vaak in mijn spitzen,’ vertelt Elly, “maar de lerares ging weg en ik wilde ook niet meer. In mijn tienerjaren al was het mijn droom om een boetiek te openen. Ik deed de opleiding tot coupeuse. Na zes jaar had ik al mijn diploma’s, ook het middenstandsdiploma en had ik het wel gezien in dat vak. Ik ben als administratief medewerker aan de slag gegaan in een bedrijf voor hout- en bouwmaterialen en na de geboorte van de oudste stopte ik met werken. We kregen een zoon en een dochter. Op het moment dat de jongste naar de kleuterschool ging, werd het wel heel stil in huis. Ik werd onder andere leesmoeder in de basisschool en ook in de peuterspeelzaal deed ik vrijwilligerswerk. Toen er een vacature was voor peuterleidster in de Eerste Stap bedacht ik me geen moment. Ik solliciteerde en werd aangenomen.”

De Eerste Stap is er al vanaf 1972 en werd destijds als stichting opgericht door een bestuur van vrijwilligers. “Dus dit jaar vieren we onze 46e verjaardag. Natuurlijk is er veel veranderd, maar ook in de beginjaren waren we al veel bezig met taal, werkten we met thema’s, observeerden we de kinderen en organiseerden we koffieochtenden voor de ouders. Maar er stond niets op papier. Tegenwoordig zijn we er bewuster mee bezig. Toch laat ik ook mijn intuïtie spreken. Dan voel ik dat er met een kindje iets aan de hand is en meestal klopt dat wel. Ik vind het belangrijk dat de peuters graag naar de peuteropvang komen, dat ze het hier leuk vinden en zich er veilig voelen. Ik geef ze aandacht en stel ze daar waar nodig op hun gemak. Het mooie is dat niet alleen de peuters, maar ook ík me in de peuterspeelzaal heb ontwikkeld. Ik was in het begin verlegen, soms onzeker. Door de verschillende opleidingen en cursussen die we konden volgen, ben ik gegroeid, zekerder geworden en heb ik zelfs onlangs een presentatie gehouden over peuteropvang Voerendaal voor een grote groep.”

Natuurlijk denkt Elly wel al af en toe aan haar pensioen, maar ze wil daar nu nog niet al te veel tijd aan besteden. “Dat komt vanzelf en vervelen ga ik me niet. Ik heb twee kleinkinderen, ik dans nog altijd, speel piano en schrijf soms gedichten. Regelmatig sta ik ’s nachts op om iets op te schrijven dat me te binnen schoot.  Tot aan het pensioen geniet ik er vooral van dat ik deel uit mag maken van het team van de Eerste Stap en dat ik mijn steentje mag bijdragen aan de ontwikkeling van peuters. Een voorrecht, vind ik. Het leuke is dat ik hier in het dorp woon en de peuters van toen heb zien opgroeien. Ouders die in de peutergroep zaten, En nu samen een kindje hebben en het naar de Eerste Stap komen brengen. En het grappige is, dat je van beide ouders weer iets in de peuter herkent.”

Reageren is niet mogelijk